باز “جمعه” با همان منوی همیشگی اش!چشمانی که ولگرد خیابانهای بی تو شده اندخاطراتی که بهانه های تنهاییم را دست به ڪمر زده اندشاید جمعه منم!که زماڹ روی دستم باد ڪردهو تا ابد تاریخ انقضا خوردهکه صبح تا شب جای خالیت را دوره ڪنمو در آزمون هر شب نبودنتچناڹ بیفتم ڪهبمیرم!جمعه منم!که ملودی خنده هایت در دلم تاب می خورددردت به جانم:تو هم که نیستیاصلا بگذار ساده اش ڪنمعجب زهر ماری ست جمــــــــــعه .

سخت است فراموش کردن کسی که با او همه چیز و همه کس را فراموش می کردم !